Freedom-travel

เสรีภาพในการเดินทางสังคม

เสรีภาพในการเดินทางเป็นสิทธิเสรีภาพอิสระของทุกคนในประเทศ เป็นสิทธิมนุษยชนขั้นพื้นฐานที่รัฐต้องให้ความคุ้มครอง ในรัฐธรรมนูญไทยฉบับปัจจุบัน ปี 2560 มาตรา 38 บัญญัติไว้ทำนองว่า ทุกๆ คนต้องมีเสรีภาพในเรื่องของการเดินทางรวมถึงเรื่องของการเลือกถิ่นที่อยู่

ว่าด้วยเรื่องของเสรีภาพในการเดินทาง

เสรีภาพ (Liberty) คือภาวะของคนที่ไม่ตกอยู่ภายใต้การครอบงำของผู้อื่น เมื่อรัฐธรรมนูญคุ้มครองเสรีภาพใดแล้ว หน่วยงานภาพรัฐจะต้องไม่ละเมิดเสรีภาพนั้นๆ ต้องให้ความอิสระแก่คนนั้นๆ เช่น เสรีภาพในการนับถือศาสนา เสรีภาพในการชุมนุมโดยสันติ เสรีภาพในการเดินทาง

เสรีภาพในการเดินทาง บัญญัติรับรองไว้ในข้อ 13 ของปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ที่ประเทศไทยเข้าร่วมเป็นภาคตั้งแต่วันที่ 10 ธันวาคม 2491 และบัญญัติไว้ในข้อ 12 (2) ในกติการะหว่างประเทศเรื่องของสิทธิพลเมือง และสิทธิทางการเมืองที่ประเทศไทยได้เข้าเป็นภาคีมาตั้งแต่วันที่ 29 ตุลาคม 2539 ที่กำหนดไว้ว่า ทุกคนมีอิสระที่สำหรับออกเดินทางไปประเทศใดก็ได้รวมถึงประเทศของตนเองด้วย

ว่าง่ายๆ ก็คือ ทุกคนมีสิทธิที่จะได้ครอบครองหนังสือเดินทาง ถ้าหากว่ามีการเพิกถอนหรือปฏิเสธการออกหนังสือเดินทางให้กับพลเมือง ถือว่าเป็นการกระทำที่ขัดต่อกติการะหว่างประเทศ เรื่องของสิทธิด้านพลเมืองกับสิทธิทางการเมือง ในบัญญัติข้อ 12 (2) เว้นแต่ว่าในกรณีที่รัฐสั่งห้ามบุคคลไม่ให้เดินทางไปต่างประเทศ เพราะด้วยเหตุผลเรื่องความมั่นคงของชาติ เรื่องเกี่ยวกับความสงบ ความเรียบร้อย รวมถึงสวัสดิภาพของประชาชน  เป็นเหตุผลจำเป็นที่ไม่ขัดแย้งต่อสิทธิพลเมืองหรือสิทธิทางการเมืองแต่อย่างใด

เสรีภาพในการเดินทาง ได้รับรองความเป็นศักดิ์ศรี สิทธิ เสรีภาพ และความเสมอภาค ไว้ในรัฐธรรมนูญทุกๆ ฉบับไว้อยู่แล้ว ตามอดีตโบราณกาลที่ชนชาวไทยเคยได้รับการคุ้มครองตามประเพณีการปกครองแบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ ที่มีพระมหากษัตริย์เป็นผู้ปกครอง จนกระทั่งถึงปัจจุบันแม้ระบบการปกครองจะเปลี่ยนไปเป็นระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข แต่การได้รับสิทธิพื้นฐานอย่างเสรีภาพในการเดินทาง ถือเป็นสิทธิเสรีภาพที่บุคคลใดหรือหน่วยงานใดก็ไม่สามารถกระทำการครอบงำได้อย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด เพราะถือว่าขัดต่อรัฐธรรมนูญตามมาตรา 4 ที่ระบุว่า ศักดิ์ศรีด้านความเป็นมนุษย์ สิทธิ เสรีภาพ และความเสมอภาคของบุคคลย่อมได้รับความคุ้มครอง

แม้ว่าเสรีภาพในการเดินทางจะเข้มงวดจากในอดีต เพราะจำเป็นต้องมีหนังสือเดินทาง หนังสือรับรอง หรือแม้กระทั่งเอกสารต่างๆ แต่จำเป็นต้องปฏิบัติเพื่อความเป็นระเบียบในสังคมประเทศ ไม่ให้เกิดความวุ่นวายหรือเกิดคดีความที่จะมีผลต่อบุคคลอื่น แต่เมื่อมีเสรีภาพแล้วการปฏิบัติตามกฎข้อบังคับกฎหมาย จึงถือว่าเป็นสิทธิที่ทุกคนพึงกระทำ เมื่อมีเสรีภาพจึงต้องมีสิทธิหน้าที่ ที่ทุกคนต้องรับผิดชอบตามความเหมาะสมด้วย

About the author: admin